در بیانیه کروبی ، بدون اشاره به سکوت و همچنین اعتراف سرکردگان داخلی و هم چنین رسانه های بیگانه بار دیگر وی با شرح داستانی خیالی و توهمی از ملت ایران تشکر می کند و می آورد:"از حضور فراگیر و گسترده شما به رغم فشارهای امنیتی و فضای بسته سیاسی حاکم در مراسم ۲۲ بهمن امسال عمیقا سپاسگزارم. "

وی در ادامه بیانیه خود آورده است:"طرفه آن‌که، حتی یک تصویر از این همه لشگرکشی و پرتاب نارنجک‌های اشک‌آور و ضرب و شتم شما مردم، در رسانه‌های داخلی نشان داده‌نشد!" این اظهار نظر مهدی کروبی در حالی گفته می شود که جای خالی این سؤال که اگر فضا آنگونه بوده است او توصیف می کند، چرا رسانه های خارجی که ماه ها شعار هر ایرانی یک خبرنگار را سر می دادند و لحظه به لحظه ادعای مانیتورینگ و زیر نظر داشتن ایران را داشتند کوچکترین صحنه و یا تصویری هم جهت و در راستای آنچه که او ادعایش را دارد، منتشر نکرده اند؟

کروبی در ادامه بیانیه منفعلانه و شعارگونه خود بار دیگر در راستای اظهارات موهن و غیرقانونی خود و طرفدارانش در قالب شعارهایی چون "جمهوری ایرانی"، "نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران" و... بار دیگر خود را مدعی خط امام و هم کیش ملت و اانقلاب دانسته و با تکرار هجویات خود در رابطه با پرونده های خیالی تجاوز، کشته سازی ها و... می افزاید:"همه ما می‌دانیم که حضور شما مردم در راهپیمایی ۲۲ بهمن، به یقین نه به دلیل علاقه‌تان به سیاست‌های سرکوب و پرکردن زندان‌ها که به‌دلیل علایق ملی و عشق‌تان به ایران، انقلاب و امام بود."

در این بیانیه آورده شده است: "با این‌حال کسانی که حداکثر تلاش خود را برای مهندسی تظاهرات ۲۲ بهمن به‌کار بردند و از سراسر کشور با صدها اتوبوس و قطار نیرو به تهران اعزام کردند، باید دلیل خالی ماندن میدان آزادی را به هنگام سخنرانی، علی‌رغم استفاده از این همه نیرو و بسیج نیروهای انتظامی و نظامی خود توضیح دهند." اما مهدی کروبی که همچون گذشته این بار نیز چشمان خود را بسته و دهانش را گشوده در حالی مطلب فوق را به زبان آورده است که تصاویر منتشر شده از یکپارچگی و وحدت و حضور پرشور ملت ایران در جای جای سرزمین اسلامیمان گواه چیز دیگری را می داد. گفتنی است بار دیگر جریان موسوم به سبز به صرف یکجانبه نگری گذشته خود که تنها شهر تهران را می دید این بار نیز از در تحلیل های خود همچون انتخابات دچار گمراهی و اشتباه شده و همچنان به غیر از چند منطقه مرفه نشین جای دیگری را نمی بینند. البته لازم به ذکر است که حضور بیش از پنج میلیون تهرانی در راهپیمایی باشکوه 22 بهمن ماه در تهران نیز مهر دیگری بر دروغ پراکنی او است.

او بار دیگر برای تطهیر چهره خود با جعل و گرته برداری از گفته های امام راحل پیشنهاداتی را به شرح زیر بیان می کند:«لذا برای ازمیان رفتن پرده‌های گمراهی از جلوی دیدگان جریان تمامیت‌خواه، براساس آموزه‌های مرادم امام خمینی(ره)، دو پیشنهاد دارم. پیشنهاد اولم این است که همان‌طور که حضرت امام در سال ۱۳۴۱ فرمود «حاکمیت یک میتینگ در یکی از میادین بزرگ تهران برگزار کند، به ما هم در بیابان و کویر قم اجازه متینگ بدهند»، می‌خواهم براساس حق مسلم مردم، طبق اصل ۲۷ قانون اساسی، مجوز بدهند که در میدانی از تهران راهپیمایی از طرف ما برگزار شود تا اقلیت و اکثریت مشخص شود.

البته در خصوص جهت خاص نقل کروبی از امام راحل این نکته حائز اهمیت است این نقل قول کروبی از امام در هیچ جای صحیفه نیامده است، و این گفته امام رحمه ا... در فضایی غیر قابل قیاس با فضای مد نظر مهدی کروبی گفته شده است و این در حالیست که در جلد هفتم صفحه 642 صحیفه امام در خصوص پیشنهاد اول کروبی در برگزاری میتینگ های سیاسی آمده است:«آزادی لکن توطئه نه. جمع آوری قشرها را در هم و برهم و میتینگ راه انداختن برای هر بهانه ای، برای هر استخوانی، میتینگ راه انداختن و دنبالش با اسلام مخالفت کردن قابل تحمل نیست.»

کروبی در خصوص پیشنهاد دوم خود نیز می گوید: "درحالی‌که جریان تمامیت‌خواه می‌خواهد راهپیمایی ۲۲ بهمن را به رفراندومی برای تایید سیاست‌های خشونت‌آمیز و ضدمردمی خود تبدیل کند، پیشنهاد می‌کنم که براساس اصل ۵۹ قانون اساسی، رفراندومی برای برون‌رفت از بحران برگزار شود تا به حاکمیت شورای نگهبان پایان دهد."

هر چند این قسمت نامه کروبی دم خروس موضع گیری ها و برنامه ریزی های اخیر برخی افراد مدعی اصلاحات و تحرکات جدید مجمع تشخیص مصلحت نظام و آنچه که از سال های دوم خرداد در حذف عملی نظارت استصوابی شورای نگهبان در قالب طرح های موسوم به کمیسیون ملی انتخابات، لوایح دو قلوی خاتمی را آشکارتر می سازد، لیکن در تعارض با بیانات بنیانگذار کبیر انقلاب است که فرمودند: "غلط مي‌كني قانون را قبول نداري!قانون تو را قبول ندارد نبايد از مردم پذيرفت، از كسي پذيرفت ، ما شوراي نگهبان را قبول نداريم. نمي‌تواني قبول نداشته باشي. مردم راي دادن به اينها ، مردم 16 ميليون تقريبا يا يك قدري بيشتر راي دادن به قانون اساسي. مردم كه به قانون اساسي راي دادند منتظرند كه قانون اساسي اجرا بشود؛ هر کس از هرجا صبح بلند مي‌شود بگويد من شوراي نگهبان را قبول ندارم. نه ! همه بايد مقيد به اين باشيد كه قانون را بپذيريد ،‌ ولو برخلاف راي شما باشد."